บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

ยุคมืด (Epoch of Twilight) ตอนที่ 18 (18+)

Piggy
เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 - 19:01 น.
361

บทที่ 18 - ค่ำคืนกับหมาป่า

ค่ำคืนกับหมาป่า

ห้องเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงรบกวนจากภายนอกได้ชัดเจน ห้องเล็กๆ ดูเหมือนจะแยกออกจากโลกที่ทำให้ทั้งสองรู้สึกเหงาและลืมสิ่งรอบข้างไปเลย

"นายหลับรึยัง?" หยาหลี่ถามอย่างใจจดใจจ่อ

"ใกล้แล้วละ มีอะไรรึเปล่า?" ลู่หยวนตอบด้วยความอดทน ในขณะที่เขาเหนื่อยจากการต่อสู้ที่เจอมาตลอดทั้งวัน ตอนนี้ตาเขามันจะปิดแล้ว

"ฉันนอนไม่หลับ" หยาหลี่ตอบ หลังจากได้ยินเสียงของเขา

"แต่ฉันง่วงแล้ว ค่อยคุยกันพรุ่งนี้น่ะ ฉันเหนื่อย" ลู่หยวนไม่ต้องการคุยเรื่องนี้อีกต่อไป

ไม่กี่นาทีต่อมา หยาหลี่ เรียกเขาอีกครั้งว่า "หยวน...หยวน?"

"ว่าไง!?" ลู่หยวนถามโกรธ

ห้องเงียบดพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น "ทำไมนายไม่นอนตรงนี่ละ?" หยาหลี่ ถามด้วยเสียงสะอื้น ทุกครั้งที่เธอหลับตาลงฉากเลือดจะฉายซ้ำในหัวของเธอ จนเธอเกือบจะเป็นลม

ลู่หยวนลืมตาและพูดออกมาอย่างหงุดหงิดว่า

"นี่ไม่เหมาะสมหรอกนะ!"

"ไม่ต้องกังวลหรอก เตียงใหญ่พอสำหรับสองคน และนายก็ไม่ได้รับอนุญาตให้สัมผัสฉันด้วย!" หยาหลี่ขึ้นเสียง และกัดปากอย่างเซ็กซี่

"เอาล่ะๆ ฉันกำลังไปแล้ว" ลู่หยวน ตกลงและเปิดไฟฉายบนโทรศัพท์ของเขา เขาเห็นร่างโค้งของ หยาหลี่ ที่มุมผ้าห่ม จากนั้นเขาก็พลิกผ้าห่มและหย่อนตัวลงไป ทันทีที่เขานอนลง เขาได้กลิ่นหอมของเธอซึ่งมีเสน่ห์มากพอที่จะทำให้เขารู้สึก "กระหาย"

เขาเป็นชายหนุ่มที่แข็งแรง และนี้เป็นช่วงเวลาที่มีการใช้งานสำหรับผู้ชาย แล้วเขาจะทำยังไงดี เมื่อผู้หญิงสวยนอนข้างเขา? เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเมื่ออุณหภูมิในร่ากายของเขาเริ่มร้อน เขาลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วมือของเขาก็เริ่มสำรวจในที่มืด ทันใดนั้นมือของเขาลื่นและลงบนต้นขาข้างหนึ่งของเธอ

ร่างกายของหยาหลี่ สั่นเล็กน้อยและเธอรีบกดบนมือลู่หยวนให้หยุดเคลื่อนไหว "หยวนอย่าขยับ" เธอบอกกับเขาด้วยลมหายใจหนักหน่วง

ลู่หยวนรู้สึกตื่นเต้นที่ หยาหลี่ดูเหมือนจะไม่ยอมต่อต้านอะไรเขา แต่การกระทำของเธอค่อนข้างมีน่าหลงใหล มือของเขาไปถึงอกของเธอและเขาก็ประหลาดใจ เธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน! เขารู้สึกได้ถึงหน้าอกของเธอที่เรียบเนียนกว่าปกเสื้อของเธอเสียอีก

"นายสัญญาว่าจะไม่แตะต้องฉันไง!" หยาหลี่กระซิบอย่างกระสับกระส่าย และพยายามจะเอื้อมมือออกไป แต่ก็ไม่มีประโยชน์

เธอรู้สึกเสียวซ่า อุณหภูมิของเธอเพิ่มขึ้นขณะที่เขายังคงกอดรัดร่างกายของเธอไว้ มือของเขาขยับขึ้นจากต้นขาที่เรียบเนียนของเธอ และหยุดสักครู่หนึ่งเมื่อพบว่าจุดที่นุ่มนวลและมีขนเส้นเล็กๆ จากนั้นเขาก็ขยับมือและพบว่ามันกำลังเปียก!

"อาา ที่รัก...กางเกงในของเธออยู่ไหนเนี้ย หืมม?" ลู่หยวนถามด้วยความรู้สึกตื่นเต้น

"หยวน นายทำอะไรฉันเนี้ย!" หยาหลี่ รู้สึกอายมากใบหน้าของเธอแดงเข้มราวกับมะเขือเทศสุก เธอกลบใบหน้าของเธอ และร้องไห้เบาๆ เธอมักจะขี้อายแบบนี้เสมอ

"หยาหลี่ เธอสวยมากเลยน่ะ ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว" ลู่หยวน กระซิบใส่หูของเธออย่างแผ่วเบา

ทันทีที่คำพูดออกจากริมฝีปากขอลู่หยวน เขารีบถอดเสื้อและชุดออกเผยให้เห็นร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอ จากนั้นเขาก็ถอดกางเกงออกเผยให้เห็นอวัยวะเพศชายของเขา เขากางขาเธอออกช้าๆ ที่ตรงกลางนั้นมีกุหลาบสีสวยที่ไหลเยื้อมไปด้วยน้ำใสๆ

เธอดูเหมือยจะไม่ยินยอมเท่าไหร่ แต่หลังจากนั้นลู่หยวนก็ดันความเป็นชายของเขา เข้าไปในรูที่เปียกชื้นของเธอทันที

"อ๊าาาาาา……..” การสอดใส่ของลู่หยวนทำให้ร่างกายของเธอเกร็งไปทุกสัดส่วน และมือของเธอก็เผลอขย้ำผ้าปูที่นอนโดยไม่ได้ตั้งใจ

ขณะที่ทั้งสองกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่นั้น ลู่หยวนก็เริ่มกระตุกเร็วขึ้นและเร็วขึ้น และเขาพบว่าเธอพยายามที่จะขยับสะโพกกลับมาด้วยเช่นกัน ทุกแรงกดที่เขาทำให้เธอในสถานที่ที่เหมาะสมเพียงนี้ อย่างเดียวที่มีคือความสุขและเสียวซ่านไปทั้งเรือนร่าง ที่ลู่หยวนมอบให้แก่หยาหลี่ ร่างกายของเธอกระตุกถี่ๆแล้วปล่อยน้ำออกมาอย่างต่อเนื่อง ผิวของเธอแดงชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ เลือดสีแดงไหลผ่านเส้นเลือดของเธอ และในขณะเดียวกันที่ปากของเธอเปิดกว้าง เพราะขาดอากาศหายใจ

ก่อนหน้านี้หยาหลี่หายใจรวยริน แต่ตอนนี้เธอกำลังกรีดร้องเสียงดังและดังขึ้น ขาอันเซ็กซี่ของเธอเหนี่ยวรั้งไว้ที่เอวลู่หยวน

ส่วนลู่หยวนนั้นยังคงกระตุกและขยับสะโพกไม่ยั้ง เตียงสั่นสะเทือนอย่างแรงทำให้เสียงที่เล็ดลอดออกไป พร้อมกับเสียงรักของพวกเขา

หยาหลี่พยายามอย่างมากที่จะเสร็จไปพร้อมๆกับลู่หยวน เธอไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนจนกระทั่งลู่หยวนเริ่ม ความอับอายทั้งหมดถูกลืมไปหมด

หยาหลี่เคลิบเคลิ้ม หลงใหลไปกับห้วงจังหวะที่เร้าร้อนที่ไม่มีทีสิ้นสุด ร่างกายของเขาในอ้อมกอดที่อบอุ่น ใจของเธอว่างเปล่าเมื่อเธอถึงจุดสูงสุด ร่างกายของเธอสั่นระริกขณะที่ยังขยับสะโพกอยู่

ความเร็วที่ผิดปกติและเสียงดังกรีดร้องดังสนั่น ในที่สุดลู่หยวนก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นไปรอบๆตัวเธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น หยาหลี่ตื่นขึ้นมาจากความฝัน เธอกำลังนึกถึงบางสิ่งบางอย่างและสัมผัสที่ตรงนั้นของเธอ แก้มเธอก็กลายเป็นสีแดง และสังเกตว่าตรงนั้นของเธอแห้งและมีคราบอยู่รอบๆเต็มไปหมด "ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ฉันจะทำอย่างนั้นได้ยังไง?"

เธอรู้สึกเหมือนกำลังฆ่าตัวตายเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอได้ทำกับลู่หยวนเมื่อคืนนี้ เธอใช้มือทั้งสองข้างท้าวคาง และต่อมาก็ค่อยๆใส่เสื้อผ้า

"ฉันจะท้องรึเปล่าน่ะ? ถึงแม้ประจำเดือนจะเพิ่งหมดไปก็เถอะและมันก็ห่างจากการตกไข่แล้วด้วย แต่ก็ยังมีความเสี่ยงมากอยู่ดี" หยาหลี่คิดในใจ

เธอเดินออกจากห้องและเดินไปที่ห้องนั่งเล่น เจ้าของบ้านทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่ในห้องครัวและแอบมองที่สนามหลังบ้าน

หยาหลี่เป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นเธอจึงหันเหความสนใจไปที่สนามหลังบ้านและเห็นลู่หยวน ฝึกทักษะการมีดอยู่ เขาเน้นในส่วนที่เป็นประโยชน์และใช้ทุกๆจุดของการอัพเกรดเพื่อเพิ่มพลังในการโจมตีที่ดีขึ้น ไม่มีทักษะอะไรเลย แต่ทุกๆการฟันนั้น ก็มีพลังมากพอที่จะฆ่าและทำให้ผู้คนอยู่ห่างๆ ได้

หยาหลี่รู้สึกอึดอัดเพียงแค่เฝ้าดูเขาจากระยะไกล แม้ว่าเธอจะได้เห็นเขาต่อสู้หลายต่อหลายครั้ง แต่ลู่หยวนก็เกือบจะเสร็จพวกสัตว์อยู่เหมือนกัน เธอจำไม่ได้ว่าความสามารถของเขาเป็นอย่างไร แต่เธอรู้ดีว่าพวกเขาค่อนข้างดีมากทีเดียว ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าเขามีฝีมือดีแค่ไหน

ไม่กี่นาทีต่อมาลู่หยวนก็จบการฝึก เขามองไปที่หยาหลี่ และถามว่า

"ตื่นแล้วหรอ?"

หยาหลี่เลี่ยงที่จะไม่มองเขาและตอบว่า "ใช่"

"งั้นหรอ?" ลู่หยวนพยายามหาอะไรมาคุยกับเธอ

หยาหลี่ จ้องไปที่เขาไม่กี่วินาทีและปฏิเสธที่จะพูด ลู่หยวนรู้สึกอึดอัดใจและแกล้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่องคุย "เตรียมตัวให้พร้อมน่ะ หลังอาหารเช้าเราควรออกไปก่อนที่ฝนจะมาถึง"

หยาหลี่ ตกลงและเดินไปห้องน้ำ ตอนนี้ไม่สามารถรอเวลาอะไรได้ไแล้ว พวกเขาต้องออกเดินทางต่อเดี๋ยวนี้

เมื่อวานนี้มีแดด แต่วันนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นวันที่มืดมน ท้องฟ้ายังคงเป็นสีเทาแม้ว่าจะเป็นเวลาเกือบ 9 โมงเช้า ฝนกำลังจะตกเร็วๆนี้

"บ้านของเธออยู่ห่างแค่ไหน?" ลู่หยวนถาม

"ฉันไม่แน่ใจ ฉันรู้ว่ามันใช้เวลาประมาณ 20 นาทีถ้าขับรถและอีก 10 นาทีเดินเท้า" หยาหลี่ตอบ

"งั้นก็ลองดู ฉันว่าเราคงต้องเดินแล้วละเพราะมันคงไม่มีแท๊กซี่ให้โบกหรอก" ลูโรหยวนกล่าว

พวกเขามาถึงสถานีขนส่งและรู้สึกผิดหวัง ถนนว่างเปล่าไม่มีรถอยู่ในสายตา

"ฉันไม่คิดว่าเราจะหารถได้น่ะ หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้

ดังนั้นถนนอาจจะปิดเพื่อตรวจสอบหรือทำความสะอาดก็ได้" ลู่หยวนกล่าวต่อว่า "เราคงจะต้องพึ่งขาของเราแล้วล่ะ"

ทั้งสองเดินแยกจากกัน คนหนึ่งเดินนำหน้า ส่วนอีกคนก็เดินตาม หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ดูเหมือนมันจะรบกวนจิตใจพวกเขา

ในความเป็นจริงพวกเขาพยายามที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเองและทำให้สิ่งต่างๆ กลับคืนสู่สภาพปกติระหว่างทั้งสอง

หยาหลี่มองลู่หยวน ที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอ และรู้สึกไม่สบายใจ เธอรู้สึกอับอายกับตัวเองเมื่อคู่หมั้นของเธอเพิ่งจะตายไปเพียงสองสัปดาห์ก่อนและเธอก็มานอนกับผู้ชายคนอื่นแล้ว

ที่แย่ที่สุดคือเธอสนุกกับมัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อนเมื่ออยู่กับคู่หมั้นของเธอ เธอรู้สึกผิดและเสียใจ ทันใดนั้นเธอถามลู่หยวนว่า

"นายจะกลับเมืองตงหู่เมื่อไหร่?"

ลู่หยวนตกใจและตอบว่า "ฉันจะกลับไปแน่ ฉันกังวลกับของที่เก็บไว้ในบ้าน"

แม้ว่าหยาหลี่คาดหวังว่าการเดินทางของเขา และมันก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการในตอนแรกด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอรู้สึกผิดหวังเมื่อเขากล่าวว่า เธอก้มหน้าและเดินต่อไปเร็วกว่าเดิมและเตะก้อนหินไปตามถนนเพื่อบรรเทาความโกรธของเธอ

ทันใดนั้น ก็มีคนเจ็ดหรือแปดคนที่ออกมาจากโรงงานใกล้ๆ พวกเขาถือเหล็กเส้น มีดสั้นและอาวุธอื่นที่คล้ายคลึงกัน และแสดงท่าทางแปลกๆ บนใบหน้าของพวกเขาเมื่อพวกเขาได้เห็นลู่หยวนและหยาหลี่ และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไรอยู่ หลังจากนั้นครู่หนึ่งพวกเขาก็เริ่มหัวเราะและเดินไปยังลู่หยวนและหยาหลี่

ลู่หยวนมองพวกเขาและขมวดคิ้ว เขาบอกหยาหลี่อยู่ห่างๆ

"คนพวกนี้เป็นคนเลว รออยู่ตรงนี้น่ะ"

แต่แล้วหยาหลี่สังเกตเห็นพวกเขา เธอเงยหน้าและรีบถอยห่างออกไปไม่กี่ก้าวจากการตกใจ และถามว่า "เราจะไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ลู่หยวนตอบด้วยความมั่นใจว่า "ใช่ มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่"

วิธีที่พวกเขาเดินแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นเพียงแค่ พวกไร้ประโยชน์ชอบกลั่นแกล้งพลเมืองธรรมดา พวกเขาดูแย่เกินกว่าจะเป็นฝ่ายตรงข้ามของลู่หยวน หยาหลี่รู้สึกโล่งใจหลังจากได้ยินคำพูดของเขา


ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20

บทความที่เกี่ยวข้อง

ยุคมืด (Epoch of Twilight) ตอนที่ 18 (18+)

    • รายงานความไม่เหมาะสม